Rozdział I Starting All Over Again ..

                                            *Wieczór*

               Siedziałam na brzegu łóżka i patrzyłam przez szklaną szybę ... 

               Na noc zawsze zostawały 2 pielęgniarki i 1 ochroniarz 

               Widziałam jak pielęgniarki wychodzą do domów, bardzo chciałam mieć

               tą jedną rzecz jaką mają oni wszyscy ... ' WOLNOŚĆ '.

                Nie miałam zegarka ale tak na oko była 20. Na dworze było już bardzo ciemno.

               Wstałam z łóżka i podeszłam do plastikowej pleksy , mój pokój znajdował się koło 

                 wyjścia. Podeszłam do drzwi, mój wzrok skierowany był na podłogę, podniosłam go

                 na zamek, wyciągnęłam rękę przed siebie nie spuszczając wzroku z drzwi 

                 powoli zaciskałam rękę w pięść. Moja ręka nie zmieniła pozycji ale była już do końca 

                zaciśnięta, przekręciłam rękę w lewo czekając na charakterystyczny dźwięk przekręcenia

                zamka ... po chwili drzwi strzeliły i uchyliły się w stronę korytarza. Uśmiechnęłam 

               się sama do siebie, bo bardzo dawno używałam swoich mocy i nie wiedziałam 

               czy jeszcze działają. Wyszłam po cichutku na korytarz stanęłam za ścianą, wychyliłam 

              lekko głowę i popatrzyłam w dwie strony, na korytarzu nie było nikogo poza mną.

              Szybkim krokiem ruszyłam w stronę drzwi, gdy je popychałam słyszałam za sobą 

               krzyki pielęgniarek, ale mnie to już nie obchodziło pierwszy raz od 5 lat poczułam 

               to wspaniałe uczucie ' Wolność '. Biegałam po korytarzach szukając jakiegoś

             otwartego wyjścia na zewnątrz. Znalazłam wyjście po 10 min. biegania i szukania

             Wybiegłam na dwór i  biegłam tylko że teraz w kierunku tego czego pragnęłam 

             już od dawna. Wybiegając z terenu szpitala poczułam szczęście, ale za razem 

            przerażenie. Gdzie mam pójść? Co mam ze sobą zrobić? Skąd mam wziąć pieniądze? 

              Tyle pytań brak jakichkolwiek odpowiedzi! 

Odwróciłam się i nie chętnie spojrzałam na Szpital. Na tablicy wiszącej na bramie 

wjazdowej widniał napis 

" Publiczny Szpital Psychiatryczny w Surrey " 

Boże gdzie ja jestem ... Nie mam pieniędzy, ubrań, jedzenia 

- Hmm .. no cóż zawsze dawałam radę to dam i teraz - mruknęłam do siebie

Ruszyłam w stronę jasnych świateł, sądzę że tam jest centrum tego dziwnego miasta. 

Droga wydawała się nie mieć końca ... cały czas szłam prosto, mijałam latarnie, domy,

kamienicę, pijaków siedzących na przystankach i tak w kółko 

Zaczęłam rozmyślać o swoich dawnym życiu, dlaczego rodzicie mnie tam zamknęli 

                                                                  Przeszłość 

- Mamusiu ? a gdzie my jedziemy ? - zapytałam 

- Kochanie ty jedziesz na takie wakacje, odpoczniesz sobie a potem do nas wrócisz 

                                                                   

 Moja matka oszukiwała mnie na każdym kroku, rodzice uznali mnie za wariata, dlaczego ?

Bo rozmawiałam ze zwierzętami ... Na początku wszyscy mówili im ' To taki wiem przejdzie jej '

Nie przechodziło, a nawet pogłębiało się we mnie. Gdy miałam 10 lat miałam iść do 4 klasy. 

Mieli nadzieje że pochłonie mnie nowe otoczenie nowi znajomi że znajdę sobie przyjaciela.

Lecz ja zamiast szukać znajomych, miałam inne zmartwienie. Moim przyzwyczajeniem było 

czytanie w myślach innym dzieciom. Na pierwszej lekcji chciałam szybko poznać myśli innych 

Sprawdziłam już wszystkie dziewczynki, gdy miałam zacząć chłopców, już na pierwszym 

z nich, nic nie słyszałam. Nie widziałam o co chodzi, patrzyłam się na niego cały dzień. 

I nic nie słyszałam ... 

Po pierwszym dniu, gdy wróciłam już do domu pobiegłam do mamy. I powiedziałam jej, że

nie mogłam przeczytać jego myśli jednego chłopca, mama zaczęła  się śmiać, zabolało mnie to, pobiegłam do swojego pokoju i schowałam się po kołdrą. 

Właśnie wtedy zaczęły się coraz większe kłopoty 

  

Na dworze było zimno ja byłam ubrana w krótki rękawek i leginsy ... 

Byłam już bardzo blisko miasta. Gdy weszłam na rynek na środku stał duży zegar wskazywał 

4;30 rano. Bardzo długo zajęło mi dojście. Pochłonęły mnie myśli i wizje przeszłości.

Czułam że mój brzuch domaga się jedzenia, rozejrzałam się dookoła, zaczęło robić się jasno.

W parku ujrzałam chłopaka spacerował sobie tak po prostu o tej porze ? 

Wydawało mi się to trochę dziwne, ale to była jedyna możliwość by coś zjeść.

Zaczęłam kierować się w jego kierunku 

 Gdy byłam już wystarczająco blisko by zobaczyć jego wygląd trochę się wystraszyłam.

Był cały w tatuażach w ręku trzymał papierosa, ubrany był cały na czarno, zaczęłam się zastanawiać 

czy się nie wycofać. Gdy nagle on obrócił głowę w moim kierunku. 

Popatrzył na mnie. Czułam jak ogląda mnie z każdej strony 

- Wiesz że jest środek nocy i na dodatek jest Jesień ?- zapytał oburzonym ale za razem miłym głosem

- Wiem... - powiedziałam 

 - To czemu jesteś tak kiepsko ubrana? - Podszedł do mnie 

- Bo nie mam innych ubrań  - powiedziałam szczerze mówiąc trochę się wystraszyłam gdy do mnie podszedł 

Ściągnął skórzana kurtkę i mi ją podał 

- Masz - powiedział i uśmiechną się serdecznie 

- ym dziękuje ? - nie jestem przyzwyczajona do tak serdecznych ludzi 

- Gdzie mieszkasz ? - Odwiozę cię do domu 

- Jaa . .. yy .. Ja się przejdę nie trzeba - odwróciłam się i miałam odchodzić ale on złapał mnie za ramię.

- odwiozę cię ! - złapał mnie za rękę i pociągną mnie za sobą 

Dopiero teraz wpadłam na pomysł żeby przeczytać mu w myślach przecież on może chcieć mnie zgwałcić. Skoncentrowałam się aby użyć mocy. A tu niespodzianka nic nie słyszę...

Wyrwałam się z uścisku jego dłoni 

- Ty nie jesteś człowiekiem ! Czego ode mnie chcesz!?! - Zaczęłam krzyczeć 

- Co ty wygadujesz! To kim jestem jak nie człowiekiem? - powiedział spokojne 

- Nie wiem ale na pewno nie człowiekiem ! - Nie mogłam się uspokoić 

- Skąd masz takie wnioski ? - zapytał przyglądając się mi podejrzliwie 

- No bo ja nie słyszę co ty myślisz ! Czyli nie jesteś człowiekiem ! - krzyknęłam w tym właśnie momencie zdradzając fakt że również nim nie jestem. 

- Czyli ty też nim nie jesteś - uśmiechną się

- Ja .. Nie wiem tak w sumie kim jestem - Posmutniałam i usiadłam na ławce która stała koło nas

- Ja jestem wilkołakiem - Uśmiechną się i usiadł koło mnie 

- Mówisz to tak bez problemu ? -  trochę się zdziwiłam, że się z tym nie ukrywa

- Skoro i tak już wiesz, że nie jestem normalny i ty też nie jesteś normalna chyba możesz wiedzieć kim jestem nieprawdaż ? - zapytał a uśmiech nie znikał mu z twarzy 

- W sumie masz rację - uśmiechnęłam się 

- To gdzie mam cię zawieść ? - zapytał 

- Jak mamy być dla siebie szczerzy to ja dziś  ... uciekłam z Psychiatryka .. - powiedziałam 

- Dużo z nas tam ląduje .. ale mało z nas z tam tond ucieka. Jestem Nial Horan a ty ? - uśmiechną się 

- Cat Wright :) - odwzajemniłam uśmiech 

- To co kotku dziś śpisz u mnie ? - Zaśmiał się 

- Ej ! Nie mów tak do mnie , Jeśli chcesz - wstałam 

- To chodź - również wstał i ruszyliśmy w stronę samochodu 

Na parkingu stało  Ferrari . Zdziwiłam się, czyli on jest bogaty 

Bogaty wilkołak hmm brzmi nie źle 

wsiadłam do auta zapięłam pasy i ruszyliśmy w absolutnej ciszy 

Jechaliśmy kilka minut, wyglądałam przez okno nie poznawałam okolicy 

nagle zobaczyłam wielki dom

Niall podniósł rękę w której trzymał pilota, pierwsze otworzył bramę a następnie garaż 

Zjechaliśmy do podziemnego garażu , w którym stało jeszcze kilka samochodów

- Nie mieszkasz sam ? - zapytałam zdziwiona 

- Nie Mieszkam z 4 kolegów jutro ich poznasz choć pójdziemy na górę - wychodząc z samochodu spojrzałam na zegarek no nieźle 6 : 46

Wysiadłam i ruszyłam za moim nowy znajomym, Niall podszedł do windy wsiedliśmy do niej po czym nacisną guzik z napisem 1 

Winda ruszyła 

- Nial ? 

- Tak ?

- Dlaczego zabrałeś mnie do siebie do domu ? 

- Bo jesteś inna , nie jesteś człowiekiem, muszę ci pomóc

- A twoi koledzy są ludźmi ? 

- Nie to 4 wampiry 

Winda stanęła gdy drzwi się otworzyły 

Niall złapał mnie za rękę i pociągną za sobą , wpadliśmy do jednego  z pokoi 

- To moja sypialnia - Uśmiechną sie i podszedł do szafy z której wyciągną swoją koszulkę i dresy 

- Proszę to dla ciebie - Wręczył mi ubrania i wskazał palcem drzwi prowadzące do łazienki 

poszłam się przebrać 

Gdy wróciłam do pokoju Niall leżał na łóżku w samych bokserkach 

zabrałam mu jedną poduszkę i koc leżący zboku i położyłam się obok niego ..

Obudziły mnie promienie słońca wpadające przez okno 

Podniosłam nie chętnie głowę, zegarek wskazywał 11 : 38 

Rozglądnęłam się dookoła Nialla nie było za to pokoju wyglądał jak pobojowisko 

meble był podrapane, zasłony zerwane poduszki porozrywane .. 

- Co tu się stało ?

 _________________________________________________________________________

Hej i jak 1 rozdział  może być :) mam na dzieję że linki będą działać 

Zostawcie komentarze proszę  <3