Loneliness ...: Rozdział II Meet my friends..

- Co tu się stało ? - z powrotem położyłam się na łóżku, nie miałam ochoty wstawać.

Ale cóż trzeba to trzeba. Podniosłam się na rękach, nogi postawiłam na podłodze na której leżały

pióra z poduszek. Stanęłam na dwóch nogach. Dresy chłopaka były na mnie za duże,tak samo jak i koszulka. podeszłam do drzwi. Złapałam za klamkę, pociągnęłam ją w dół. Drzwi otworzyły się

i uchyliły na korytarz. Wyjrzałam na korytarz, pusty. Wyszłam z pokoju zamykając za sobą drzwi.

Szłam korytarzem prosto szukając windy lub schodów na parter. Dom był ogromny, nie mogłam się w nim połapać, miał bardzo dużo korytarzy, różnych drzwi w końcu znalazłam schody.

Były szerokie, ale nie wysokie, stanęłam na środku i zaczęłam schodzić na dół .

Schody prowadziły do nowoczesnego salonu. Był bardzo ładny, wczuwałam tu pomoc projektanta.

- O hej - Usłyszałam głos

Odwróciłam głowę w stronę z której dobiegał głos

- Hej Niall - Powiedziałam lekko się uśmiechając

- Jak się spało śpiochu - ruszył w stronę kuchni a ja za nim

- Mm Dobrze, czemu śpiochu ? - zdziwiłam się

- Jest prawie 12 a ty dopiero wstałaś - Zaśmiał się otwierając jedną z szafek w ogromnej kuchni .

- Ale przyszliśmy tu o 7 ! W takim razie ty o której wstałeś ? -zaśmiałam się

- Ja ? o 8: 24 - Uśmiechną się

W tej właśnie chwili do kuchni wparował chłopak, z burzą loczków na głowie w kolorze brązowym.

Popatrzył się na mnie potem na Niala potem znowu na mnie

- Cat. To jest Harry. Harry to jest Cat . - Powiedział Niall uśmiechając się do mnie

- Cześć - Powiedział Harry wyciągając do mnie rękę.

- Cześć - podałam mu rękę

- Jesteś głodna prawda ? - Zapytał Nial

- Tak i to bardzo - zaśmiałam się

Harry wyszedł z kuchni, widziałam jak wchodził po schodach na górę

Usiadłam z Niallem przy stole

- Proszę - podsuną mi talerz

Nawet nie odpowiedziałam tylko od razu zabrałam się za jedzenie

Widziałam, że uśmiecha się jak widzi jak jem

Gdy połknęłam ostatni kawałek śniadania, podniosłam głowę i spojrzałam na Nialla

- Co stało się w twojej sypialni ? - zapytałam

- Hm ? - mrukną

- No wygląda ... hmm ... no źle - powiedziałam

- Aaaa .. o to ci chodzi - uśmiechną się

- To powiesz mi ? - poprosiłam

- A obiecujesz że się nie wystraszysz ? - zapytał

- Nie - Mruknęłam

Chłopak wstał podał mi rękę i pociągną mnie do salonu, usiedliśmy na kanapie

Siedzieliśmy po turecku na przeciwko siebie

Niall patrzył mi prosto w oczy ..

- Więc ... Mówiłaś, że nie wiesz kim jesteś, prawda ?

- Prawda - spojrzałam głęboko w jego błękitne oczy

- Jesteś inna niż my... my jesteśmy inni niż ludzie .. a ty nie jesteś ani człowiekiem, ani jedną z nas.

Masz bardzo pociągająca krew, czytasz w myślach, masz władzę na innymi przedmiotami.

Jesteś rzadkim przypadkiem - powiedział Niall, z moich oczy zaczęły lecieć łzy ..

- Żyje na tym świecie już kilka set lat a jeszcze ani ja ani chłopki nie spotkaliśmy się z kimś takim jak ty - rzekł Niall, spojrzał mi w oczy, I przytulił bardzo mocno.

- A co do mojego pokoju, to Harry, Lou i Liam kilka minut po tym jak zasnęłaś

przyszli do mojej sypialni, i jak już ci mówiłem masz pociągającą krew. Oni chcieli wypić twoją krew.

To wszystko, ale nie martw się dopóki będziesz ze mną nic ci się nie stanie.

- W porządku, a mogła bym poznać tych twoich kolegów ?- zapytałam

- Jasne choć - uśmiechną się

- Chłopaki ! - krzykną Niall

Po 2 minutach wszyscy byli już na dole

Wszyscy sie uśmiechali

- Jestem Liam - uśmiechną sie pierwszy